Czysty metylolit i butylolit tworzą w temperaturze pokojowej białe kryształy.
Związki litoorganiczne stosuje się, na dość dużą skalę, w syntezie organicznej, są bowiem najłatwiej dostępnym źródłem karboanionów. W zasadzie niemal wszystkie reakcje zachodzące poprzez karboaniony można inicjować metylolitem lub butylolitem.
Jedną z najbardziej cennych właściwości związków litoorganicznych jest ich reaktywność z jodkiem miedzi i tworzenie związków litoorganomiedziowych (zwanych odczynnikami Gilmana), przy pomocy których można przeprowadzać reakcję tworzenia wiązań węgiel–węgiel (zwaną reakcją Gilmana). Mechanizm tej reakcji polega na początkowym utworzeniu pośredniego związku miedzioorganicznego.
Związki litoorganiczne są też stosowane w reakcji Wurtza oraz jako inicjator w wielu polimeryzacjach anionowych.
Bibliografia McMurry: Chemia Organiczna, tom 2, rozdział 10.9
Kategoria:Związki litu Kategoria:Związki metaloorganiczne