Historia dwóch największych denominacji Świętych w Dniach Ostatnich (Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich i Społeczności Chrystusa) rozchodzi się dopiero po zamordowaniu Josepha Smitha, 27 czerwca 1844 r. w Carthage, w stanie Illinois. Dalsza ewolucja nauk tych dwóch wyznań również okazała się inna, o czym dzisiaj świadczą liczne różnice między nimi.
Okres dezorganizacji Po męczeńskiej śmierci Smitha w więzieniu, ruch popadł w zamieszanie i dezorganizację, wywołaną wskutek sporów nad sukcesją. Wśród niektórych przywódców powstały roszczenia do bycia prorokiem, co doprowadziło do utworzenia kilku odłamów Świętych w Dniach Ostatnich. Największa grupa, znana pod nazwą Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, podążyła za Brighamem Youngiem i osiedliła się w rejonie Wielkiego Jeziora Słonego (obecny stan Utah). Innym frakcjom przewodzili: Sidney Rigdon, James J. Strang, Lyman Wight, Alpheus Cutler, William Smith oraz David Whitmer. W następstwie dezorganizacji Kościoła, terminem „mormoni” zaczęto określać tych Świętych, którym przewodził Brigham Young.
Reorganizacja Kościoła