W 1976 roku Kneset uchwalił prawo Ben-Guriona, które miało na celu uhonorowanie pamięci premiera. Na jego mocy utworzono między innymi Centrum Dziedzictwa Ben Guriona w Sede Boker, na które składać się miał jego dom i biblioteka. W trakcie wojny Jom Kipur w 1973 roku zginęło 33 studentów, wykładowców i pracowników uniwersytetu. Pod koniec lat 70. XX wieku naukowcy z Uniwersytetu zaproponowali w Knesecie plan rozwoju pustyni Negew. 27 maja 1979 roku uczelnię odwiedzili premier Menachem Begin i prezydent Egiptu Anwar as-Sadat w celu podpisania porozumienia pokojowego. W latach 1976–1985 zapoczątkowano program dla studentów zagranicznych zwany dzisiaj Ginsburg-Ingerman Overseas Student Program. Pod koniec lat 80. XX wieku uczelnię ukończyła pierwsza Beduinka Shifa el-Houzayil. W 1989 roku wybudowano Bramę Pokoju na dziesięciolecie wizyty Begina i Sadata. W 1991 roku powstało Centrum Energii Solarnej Uniwersytetu Ben Guriona. Na początku lat 90. XX wieku UNESCO zatwierdziło ekspertyzę Uniwersytetu w sprawie upraw na jałowych ziemiach. To pierwszy raz, kiedy ONZ konsultowało się z izraelskimi naukowcami. W 1996 roku powstały Szkoła Medyczna im. Joyce i Irving Goldmanów, Szkoła Zarządzania, Międzynarodowa Szkoła Badań nad Pustynią im. Alberta Katza.