Na początku czerwca 1944 r. CIL został ponownie podporządkowany dowódcy II Korpusu Polskiego, który otrzymał zadanie przejścia do pościgu i opanowania portu w Ankonie. Oddziały włoskie były słabo uzbrojone, nie miały saperów, odpowiednich środków łączności oraz transportowych. Przy kalkulacji sił CIL oceniano jako jedną brygadę piechoty.
Struktura organizacyjna Włoskiego Korpusu Wyzwoleńczego Dowództwo i Kwatera Główna CIL (Comando e Quartier Generale del Corpo) I Brygada Piechoty (I Brigata) 4 Pułk Bersalierów (4° reggimento bersaglieri) XXIX Batalion Piechoty (XXIX battaglioni bersaglieri) XXXIII Batalion Piechoty (XXIX battaglioni bersaglieri) 3 Pułk Alpejski (3° reggimento alpini) Batalion Alpejski „Piemont” (battaglione alpini „Piemonte”) Batalion Alpejski “Monte Granero” (battaglione alpini „Monte Granero”) IV Grupa Artylerii (IV° Gruppo artiglieria someggiato) II Brygada Piechoty (II Brigata) 68 Pułk Piechoty „Legnano” (68° reggimento fanteria „Legnano”) Batalion Piechoty Batalion Piechoty Pułk Piechoty Morskiej „San Marco” (Reggimento Marina „San Marco”) V Grupa Artylerii (V gruppo someggiato)