Najważniejsze wnioski z tego opracowania przedstawiono poniżej.
Kryteria stosowalności markerów nowotworowych w praktyce klinicznej: jasno sformułowany cel badania wyraźna różnica pomiędzy wynikiem uznanym za negatywny a wynikiem pozytywnym niebudząca wątpliwości zależność między wynikiem badania a przewidywanym zdarzeniem
Istnieje wiele zjawisk, które mogą przyczynić się do wypaczenia ostatecznego wskazania. Na świecie podejmuje się wiele starań, aby unikać takich wypadków: Aby uniknąć tzw. „efektu haka” (low/high dose hook effect), mogącego znacząco zaniżać ocenę parametru, przeprowadza się próby przy różnych rozcieńczeniach substratu Przy potrzebie wielokrotnego powtarzania tego samego badania u jednego pacjenta należy stosować za każdym razem identyczny zestaw odczynników. Umożliwia to przypisanie osobom unikalnego identyfikatora: w Ameryce tę rolę spełnia Social Security Number, a np. w Bahrajnie – Civil Personal Record (CPR). Zewnętrzne systemy oceny jakości dla pracowni laboratoryjnych umożliwiają utrzymanie jednakowych standardów wykonywania analiz.