Pierwszy sukces w swojej karierze Japończyk osiągnął już w sezonie 1991/1992. Wystąpił wtedy na igrzyskach olimpijskich w Albertville, rozgrywanych w lutym 1992 roku. W zawodach indywidualnych po skokach plasował się na szóstym miejscu i przed biegiem tracił do lidera - Klausa Ofnera z Austrii blisko półtorej minuty. Na metę biegu przybiegł jednak jako siódmy. W zawodach drużynowych wspólnie z Reiichim Mikatą i Takanorim Kōno sięgnął po złoty medal. Japończycy byli zdecydowanie najlepsi na skoczni, wyprzedzając drugich po skokach Austriaków o 29.5 pkt, co przełożyło się na blisko dwie i pół minuty przewagi. Na trasie biegu Japończycy nie należeli do najszybszych, jednak przewaga wywalczona w skokach wystarczyła, by z bezpieczną przewagą dobiec do mety na pierwszym miejscu. Drugie miejsce zajęli ostatecznie Norwegowie, który stracili 1:26 min, a Austriacy, którzy zdobyli brązowy medal stracili 1:40 min. Był to pierwszy złoty medal olimpijski wywalczony przez reprezentantów Japonii w kombinacji norweskiej. W rywalizacji pucharowej Kenji pojawił się tylko cztery razy, jednak 11 stycznia 1992 roku w Breitenwang zajął czwarte miejsce w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 22. pozycji.