Po uwolnieniu z niewoli w Polskich Siłach Zbrojnych m.in. jako I zastępca dowódcy 5 Kresowej Dywizji Piechoty we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Po demobilizacji brał aktywny udział w środowiskach kombatanckich. Zginął potrącony przez samochód w Londynie. Pochowany na cmentarzu Gunnersbury w Londynie.
Był żonaty i miał córkę Halinę Wandę (ur. 27 grudnia 1924).
Awanse podporucznik – 1916 porucznik – 1917 kapitan – 1919 major – 1921 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 podpułkownik – 9 września 1924 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 83,5 lokatą w korpusie oficerów piechoty pułkownik – 1 stycznia 1929 (w marcu 1939 zajmował 14. lokatę) generał brygady – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1964
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 169 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3749 (1921) Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi (17 marca 1930) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Wojska (za Wojnę 1939–1945) Krzyż Wojenny (Francja) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)