W XV wieku wieś Poniatów, w parafii Chodel, posiadała folwark i łany kmiece, z których dziesięcinę płacono do Kłodnicy (Długosz L.B. t. II, s.547). Według registru poborowego powiatu lubelskiego z roku 1531, wieś Poniatowa, w parafii Kłodnica, miała 11 cząstkowych właścicieli nieposiadających kmieci, z tych jeden miał cały las, 7. po pół i 3 po ćwierci łanu, Ponadto na części zwanej Canimiri był jeden łan (Pawiński, Małopolska,358 i 370).
Uwagi
Wieś Poniatowa została założona w ramach prowadzonej przez Kazimierza Wielkiego polityki zasiedlania wschodnich ziem Polski. Lubelszczyzna obejmowała wówczas tereny przygraniczne, nękane przez najazdy, z tego też powodu osadnictwo było tu słabiej rozwinięte niż w innych regionach kraju. Od 1340 r. zaczęto przesiedlać na Lubelszczyznę rycerstwo, przede wszystkim z Małopolski, ówczesnego województwa krakowskiego i sandomierskiego. Szlachcie nadawano ziemię na własność, w zamian była zobowiązana do stawiania się na każde wezwanie zbrojne króla. W ten sposób, pod koniec XV w., na terenie Lubelszczyzny założono 178 wsi.