Był członkiem krajowym czynnym Polskiej Akademii Umiejętności, członkiem Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN oraz Polskiego Towarzystwa Archeologicznego (w tym prezesem warszawskiego oddziału w latach 1968–1971).
Prowadził badania wykopaliskowe nad starożytną i średniowieczną kulturą Polski, Słowiańszczyzny i Europy. W Polsce kierował m.in. wykopaliskami w Młodzikowie, Poznaniu i Ujściu na terenie Wielkopolski oraz w Kołobrzegu na Pomorzu (z tej racji w 2012 imię Lecha Leciejewicza nadano jednemu z tamtejszych parków). Ponadto prowadził wykopaliska we Włoszech, Francji, Hiszpanii.
Wyróżniony Nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2002) oraz Medalem Lux et Laus Stałego Komitetu Mediewistów Polskich (2009). Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2002)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 sierpnia 2002 r. o nadaniu orderów ()..
Syn oficera Wojska Polskiego Tadeusza Leciejewicza i Ludwiki (Luise) z domu Ernst. Jego żoną była archeolożka .
Pochowany w grobowcu rodzinnym w Milanówku.