Około 20 tysięcy karabinów zostało rozdanych przez dowódcę, 26-letniego marynarza Rudolfa Egelhofera, lecz prawie na pewno większość tej broni nie została użyta w obronie miasta.
Blokada narzucona Monachium przez socjaldemokratyczny rząd oraz chaos panujący w mieście znacząco utrudniały zaopatrzenie miasta. Produkcja przemysłowa ze względu na strajk robotników 14 kwietnia oraz brak węgla stanęła aż do odbicia miasta przez siły rządowe. Żywność uzyskiwana w niekontrolowanych przez rząd rekwizycjach była kierowana do Armii Czerwonej, nie zaś do ludności. Problemem było także zaopatrzenie w gotówkę – drukarnia w Dachau drukowała na rzecz bawarskiego rządu komunistycznego pieniądze Bawarskiego Banku Państwowego, pomimo wygaśnięcia ich ważności z dniem 1 kwietnia 1919 r..
Komuniści bardzo szybko stali się niepopularni, zarówno wśród ludności miasta, jak i rad robotniczych i żołnierskich. Po rozpowszechnieniu drukiem zarzutów Ernsta Tollera wobec komunistów, Rady Robotnicze i Żołnierskie w Hofbräuhaus przegłosowały wotum nieufności wobec rządu Levinéego, który złożył dymisję 27 kwietnia.