Demokratyczna Republika Wietnamu (zwana potocznie Wietnamem Północnym) – państwo wietnamskie istniejące w latach 1945−1976, utworzone z byłych kolonii francuskich, proklamowane w Hanoi przez Hồ Chí Minha 2 września 1945 roku. Zjednoczenie w 1976 roku Demokratycznej Republiki Wietnamu z Republiką Wietnamu, spowodowało powstanie Socjalistycznej Republiki Wietnamu.
W wyniku powrotu francuskich wojsk kolonialnych i przy braku poparcia państw alianckich dla DRW, na południu kraju został utworzony alternatywny, uznany przez władze kolonialne, rząd Republiki Wietnamu, co stało się przyczyną podziału, a następnie wybuchu I wojny indochińskiej. Faktyczny podział kraju został utrwalony przez postanowienia konferencji genewskiej w 1954 roku. Wietnam został podzielony wzdłuż 17. równoleżnika na leżącą na północy Demokratyczną Republikę Wietnamu (utworzona z byłych kolonii francuskich: Annamu, Tonkinu i Kochinchiny) i położoną na południu Republikę Wietnamu. Przewidywane przez konferencję genewską na 1955 roku wybory powszechne, po których miało nastąpić zjednoczenie, nie odbyły się.