W 1979 był jednym z inicjatorów wydania Metropolu, drugoobiegowego wydawnictwa, w którym poza cenzurą ukazały się teksty radzieckich pisarzy różnych pokoleń (w tym Jerofiejewa). Publikacja spotkała się z ostrą reakcją władz – wyrzucono go ze Związku Literatów i objęto zakazem druku (oficjalnie debiutował dopiero w okresie pieriestrojki), a jego ojca odwołano z placówki dyplomatycznej.
W prozie rosyjskiej uchodzi za skandalistę i prowokatora. Jego utwory są mocno nasycone erotyzmem, z sarkazmem rozlicza w nich rosyjską historię i mity. Bohaterką jego pierwszej powieści, Rosyjska piękność (przetłumaczonej na kilkadziesiąt języków), jest moskiewska prostytutka. W autobiograficznym Dobrym Stalinie kreśli ironiczny obraz radzieckiej wierchuszki zafascynowanej generalissimusem.
Jest autorem libretta opery Alfreda Sznitkego Życie z idiotą (napisanego w oparciu o opowiadanie o tym samym tytule).
Wybrana twórczość Powieści 1990 – Rosyjska piękność (ros. Русская красавица) 1996 – Sąd Ostateczny (ros. Страшный суд) 1999 – Encyklopedia duszy rosyjskiej (ros. Энциклопедия русской души) - polskie tłumaczenie Andrzej de Lazari. 2004 – Dobry Stalin (ros. Хороший Сталин) 2012 – Akimudy (ros. Акимуды) – polskie tłumaczenie Michał B. Jagiełło 2017 – Różowa mysz (ros. Розовая мышь) – polskie tłumaczenie Michał B.