W wyniku poplebiscytowego rozgraniczenia Górnego Śląska rejon współczesnych Katowic znalazł się w Polsce, wskutek czego wiele rodzin ewangelickich opuściło to miasto – liczba zborowników spadła o ok. 40%. W latach międzywojennych w parafii działały związki mężczyzn, kobiet, młodzieży, a także funkcjonowało aktywnie Towarzystwo Polaków Ewangelików. W 1934 roku, gdy Szopienice wchłonęły Roździeń, dotychczasowa parafia roździeńska stała się parafią Ewangelicko-Augsburską w Szopienicach. W 1939 roku proboszcz ks. Ryszard Horn musiał na rozkaz Niemców opuścić parafię, przez co szopienicka wspólnota pozostawała bez opieki duszpasterskiej. Obsługiwali ją księża z ościennych miast, a ostatecznie obowiązki przejął ks. Gerhard Myschliwczyk.
W 1945 roku przez pół roku w szopienickim kościele nie odbywały się nabożeństwa. Do 1947 roku nabożeństwa odbywały się nieregularnie, a opiekę duszpasterską w parafii sprawował wówczas ks. Leopold Raabe. Stałego administratora parafia otrzymała w 1947 roku, a został nim ks. Gustaw Gersteinstein. W 1951 roku pod patronatem szopienickiego księdza powołano tzw. parafialny ośrodek szopienicki, w skład weszły ponadto parafie w Hołdunowie, Mysłowicach i Sosnowcu, które formalnie nadal zachowały swą autonomiczność.