Kazimiera Kinga Dąbrowska (ur. 3 marca 1890 w Radomiu, zm. 4 lutego 1972 w Rzymie) – polska malarka.
Życiorys thumb|240px|Portret o. Włodzimierza Ledóchowskiego autorstwa Kazimiery Dąbrowskiej Córka Antoniego i Zofii z Jezierskich. Rysunku i malarstwa uczyła się w latach 1904–1905 w Żeńskiej Szkole Artystycznej u Leokadii Łempickiej, w latach 1907–1908 w Szkole Malarstwa i Rysunku Miłosza Kotarbińskiego. Malowała portrety, miniaturyMiniatury portretowe i grafikę użytkową. Od 1916 wystawiała swoje prace w warszawskiej Zachęcie, Krakowie i Lwowie. W latach 1929–1931 prezentowała swój dorobek w Salonie Sztuki Francuskiej w Paryżu w 1929 otrzymując wyróżnienie. Portretowała znanych polityków (Józef Piłsudski, Ignacy Mościcki, Jan Ignacy Paderewski), arystokrację, aktorów (Juliusz Osterwa, Kazimierz Junosza-Stępowski Mieczysław Frenkiel, Halina Szmolcówna). W grudniu 1936 wyjechała do Rzymu, pierwotnie pobyt miał trwać 3 miesiące, ale ostatecznie artystka w Rzymie pozostała na stałe. Zamieszkała w klasztorze sióstr św. Józefa z Cluny. W czasie II wojny światowej nie zaprzestała działalności wykonując miniatury Matki Boskiej Ostrobramskiej w 1941, Matki Boskiej Fatimskiej 1943 oraz miniatury portretowe polskich dowódców i generałów. W październiku 1949 została otwarta wystawa prac artystki w Watykanie z okazji Roku Świętego 1950.