W 1990 roku po zawieszeniu działalności LND wstąpił do Partii X. Od 1991 był członkiem Reprezentacji Krajowej Partii X, a 16 grudnia 1991 został zastępcą Stanisława Tymińskiego. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował z warszawskiej listy Partii X do Sejmu uzyskując 3112 głosów. Od 1995 do momentu rozwiązania Partii X w 1999 pełnił w niej funkcję przewodniczącego organizacji. W tym czasie Partia X zmieniła nazwę na „Partia X Patriotów Polskich”. W 1999 wycofał się z życia politycznego.
Od końca lat 90. prowadził pod szyldem (NAI) „latające seminaria”, poświęcone nauce o cywilizacjach, demografii, socjocybernetyce i wojnie informacyjnej.
Zmarł 18 listopada 2015 i został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie kwatera W VI 4113/14
Współpraca z SB W latach 1963–1978 był zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa ps. „X”, „Rybak” i konsultant ps. „Rybak”Cyt za: Marzec 1968 w dokumentach MSW, red. Franciszek Dąbrowski, Piotr Gontarczyk, Paweł Tomasik. IPN 2008 s. 464. Patrz też wypowiedzi prof. Andrzej Friszke w artykule: Maja Narbuttt, "Pan minister i pan X", Rzeczpospolita, nr 52 (7953), z 1-2 marca 2008, s. A14-A15. Również w: Sławomir Cenckiewicz, „Endekoesbecja”. Dezintegracja Polskiego Związku Katolicko-Społecznego w latach 1982–1986.