Traktowanie i imitacje thumb|Wisiorek z pelikanem symbolizującym Chrystusa poświęcającego się na krzyżu dla odkupienia grzechów świata, emaliowane złoto, perły i imitacja rubinu (tryplet: kryształ górski na górze, warstwa czerwonego kleju i folia); Hiszpania, około 1550-1575 Od przynajmniej 4000 lat stosowano praktyki mające na celu upiększenie naturalnych kamieni szlachetnych. Kamienie szlachetne poprawiano i fałszowano w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Poddany działaniu wysokiej temperatury karneol został znaleziony w grobowcu Tutanchamona.
W Historii naturalnej napisanej przez Pliniusza Starszego znajdują się najstarsze zachowane opisy technik stosowanych celem poprawienia wyglądu kamieni szlachetnych, tj. olejowanie, farbowanie, foliowanie.
Papirus Sztokholmski (prawdopodobnie spisany w końcu III wieku, ale zawierający kompilację wcześniejszych manuskryptów) liczył 73 przepisy na poprawianie oraz fałszowanie pereł i kamieni szlachetnych, np. podawał, aby dla poprawy zabarwienia szmaragdy zanurzyć w nierozcieńczonym winie i zielonym oleju.