W stronę Śnieżnej Przełęczy grań obniża się stopniowo, a wyróżnia się w niej następujące formacje: Wyżni Śnieżny Karb (Vyšná Snehová priehyba), Śnieżny Karb (Snehová priehyba), Śnieżny Zwornik (Snehová strážnica), Wyżnia Śnieżna Przełęcz (Prielom pod Snehovým), Śnieżne Czuby (Snehový hrb), Śnieżne Wrótka (Snehové vrátka), Śnieżny Mniszek (Snehový mních).
W kierunku północno-zachodnim odchodzi od jego masywu Śnieżna Grań. Jej początek stanowi Śnieżny Zwornik. W grani tej znajdują się następujące obiekty (od Śnieżnego Zwornika na północ): Siwa Przełęcz (Sivé sedlo), Wielka Śnieżna Turnia (Veľká Snehová veža), Śtyrbna Przełęcz (Zadná snehová štrbina), Pośrednia Śnieżna Turnia (Prostredná Snehová veža), Ścienki (Predná snehová štrbina), Mała Śnieżna Turnia (Malá Snehová veža).
Nazewnictwo Do 1902 r. Śnieżny Szczyt pozostawał bezimienny. Po zdobyciu wierzchołka Karol Englisch nazwał go z niemiecka Hängende Schnee-Spitze, następnie w 1904 r. Janusz Chmielowski upowszechnił polską nazwę Śnieżny Szczyt (kalka nazwy niemieckiej).