Akwamaryn ( „woda morska”) – minerał, będący krzemianem glinu i berylu; błękitny lub niebieskozielony (w zależności od ilości domieszek związków żelaza) kamień szlachetny, będący przezroczystą odmianą berylu.
Nazwę akwamaryn wprowadził w 1609 Anselmus de Boodt w swoim dziele Gemmarum et Lapidum Historiia.
Jest oficjalnym kamieniem szlachetnym stanu Kolorado.
Właściwości inkluzja – inkluzje w postaci długich, równolegle ułożonych do ścian słupa kryształu kanalików, często wypełnionych roztworem nadającym kryształom zabarwienie brązowe; zawierają także pęcherzyki powietrza. W niektórych kryształach mogą występować kropelki cieczy ułożone w kształcie gwiazdy. Akwamaryn zawiera ponadto kryształy biotytu, flogopitu, rutylu, pirytu, hematytu, ilmenitu oraz turmalinu. barwę uzyskuje dzięki domieszkom żelaza; najczęściej występuje w formie sześciobocznych słupów i dwuścianów podstawowych, rzadziej w postaci podwójnych piramid; rzadko tworzy zbliźniaczenia; nie wykazuje luminescencji oraz nie jest radioaktywny; nie posiada fluorescencji UV; posiada pleochroizm słaby do wyraźnego; wykazuje niską dyspersję na poziomie 0,014; jest przezroczysty do półprzezroczystego; dwójłomność wynosi między 0.005 a 0.007;