Z państw wchodzących w skład Sił Sojuszniczych, które wzięły udział w rozgromieniu hitlerowskich Niemiec, reparacje wojenne wyegzekwował jedynie Związek Radziecki. Szczególnie brutalnie potraktowano koleje, które powinny były pełnić główną rolę w powojennej rekonstrukcji gospodarki. Wywieziono nie tylko lokomotywy i wagony, zlikwidowano również wiele linii drugorzędnych kolei niemieckich DR (Deutsche Reichsbahn), szereg linii głównych (dotychczas dwutorowych) stało się jednotorowymi, zdemontowano sieci trakcyjne i sygnalizacyjne.
Przebieg operacji Transport tej ogromnej masy tonażowej reparacji (lub, jak określają niektórzy historycy i publicyściMichael Reimer, Lothar Meyer, Vollmer Kubitzki: Kolonne. Die Deutsche Reichsbahn im Dienste der Sowjetunion, transpress Verlag Stuttgart 1998, łupów wojennych) był pierwszym, jeżeli nie najważniejszym, zadaniem radzieckich władz okupacyjnych. Operacji tej dokonano w czasie panującego wszechobecnie powojennego chaosu. Zastosowano radykalne, lecz efektywne rozwiązanie, do którego zaangażowano DR. Praktycznie jednej nocy z pewnej ilości lokomotyw, wagonów i personelu wydzielono tzw. Kolonne (tłum. z niem. jako konwoje), którym powierzono transport sprzętu ze wschodnich Niemiec przez Polskę do granicy radzieckiej.