Rola młodego oficera armii Richarda Maysa w komedii Kena Annakina Ci wspaniali mężczyźni w swych latających maszynach (Those Magnificent Men in Their Flying Machines, 1965) przyniosła mu nominację do Złotego Globu dla najbardziej obiecującego debiutanta. Po sukcesie w Królu szczurów (King Rat, 1965) w roli porucznika lotnictwa Petera Marlowe’a, znalazł się w obsadzie dreszczowca Arthura Penna Obława (The Chase, 1966), u boku Marlona Brando, Jane Fondy i Roberta Redforda. Wystąpił w superprodukcji Karela Reisza Isadora (1967) z Vanessą Redgrave.
Po występie w dramacie kryminalnym Nicolasa Roega Przedstawienie (Performance, 1970) z Mickiem Jaggerem, jego kariera została gwałtownie przerwana. W 1970 u szczytu sławy przyłączył się do chrześcijańskiego związku wyznaniowego The Navigators, gdzie spędził dwanaście lat. Został ewangelickim chrześcijaninem i poświęcił się posłudze. W tym czasie jedynym filmem, w którym wystąpił Fox, był Już nie sam (No Longer Alone, 1978) o byłej aktorce Joan Winmill Brown o skłonnościach samobójczych, którą do wiary w Jezusa Chrystusa doprowadziła organizacja Billy’ego Grahama.