Historia W latach 1656–1657 stacjonował tu gubernator okupowanego Krakowa, generał P. Wirtz. W 1674 roku została wykupiona przez W. Morsztyna i zmodernizowana przed 1688 roku (m.in. przy fasadzie zbudowano portyk kolumnowy z figurami czterech ewangelistów na balustradzie). Z bogatego wyposażenia wnętrz zachowała się dekoracja sztukatorska na sklepieniu pomieszczenia zwanego niesłusznie kaplicą, dopełniona polichromiami o tematyce mitologicznej. Przed 1789 roku dokonano klasycystycznej przebudowy z inicjatywy kasztelana kijowskiego M. Lanckońskiego (galeria po zachodniej stronie dziedzińca, fasada z niewielkimi zmianami zachowana, portal z herbem Zadora przeniesiono do Muzeum Narodowego). W czwartej ćwierci XIX wieku mieściła się tu bogata kolekcja obrazów. Od 1818 roku kamienica stanowiła własność rodzin kupieckich m.in. A. Helcla. W drugiej ćwierci XIX wieku na parterze mieściła się cukiernia Taronich. Po pożarze w 1850 roku została przebudowana według projektu K. Szydłowskiego (m.in. zmiany polegały na budowie trzeciego piętra). W 1867 roku w kamienicy otwarto filię Akcyjnego Banku Hipotecznego, siedzibą banku (obecnie PKO), kamienica jest do dziś. W latach 1902–1905 wyburzono oficyny oraz galerie arkadowe i wzniesiono dom przy ul.