16 kwietnia 1926 roku otwarto kolejne przedłużenie linii z trzema stacjami, z których ostatnią była Pont MarieJean Robert, op. cit., s. 112.
Przekroczenie Sekwany thumb|Betonowanie elementów pierścieni składających się na tunel pod rzeką.
thumb|Budowa tunelu pod Sekwaną metodą tarczową.
W 1927 roku ruszyły prace nad przedłużeniem linii do stacji Porte de Choisy. W tym samym roku zlecono budowę tunelu pod Sekwaną, mającego przebiegać na wschód od mostu Sully. Biorąc pod uwagę trudności, jakich nastręcza budowa tunelu pod rzeką i czas budowy takiej przeprawy, zdecydowano o równoległej budowie przedłużenia linii na lewym brzegu Sekwany, od stacji Jussieu – Halle-aux-vins (dziś Jussieu) do stacji Porte de Choisy, przy tymczasowym włączeniu ich do linii 10.
Do realizacji tego założenia wybudowano dwutorowe połączenie między stacjami Maubert – Mutualité linii 10 i Place Monge przyszłej linii 7, aby składy linii 10 mogły prowizorycznie obsługiwać odcinek linii 7 oczekujący na ukończenie budowy połączenia pod rzekąRobert Jean, op. cit., s. 118. 15 lutego 1930 roku budowa odcinka tymczasowo należącego do linii 10 dotarła do Place d’Italie, a 7 marca tego samego roku – do stacji Porte de Choisy.