W następnym roku, po ćwiczeniach floty w rejonie kanału Panamskiego „Maryland” przeszedł przez kanał w drugiej połowie czerwca i został przydzielony do Battle Line stacjonującej na zachodnim wybrzeżu USA.
Okręt odbył podróż dobrej woli do Australii i Nowej Zelandii w 1925, gościł także na pokładzie prezydenta elekta Herberta Hoovera w czasie jego pacyficznej części wizyty w państwach Ameryki Łacińskiej w 1928. W latach 20. i 30. XX wieku okręt był częścią głównych sił floty i uczestniczył w wielu szkoleniach i manewrach. W 1940 „Maryland” i inne pancerniki wchodzące w skład Battle Force zmieniły swoje miejsce bazowania na Pearl Harbor. Okręt stał w tym porcie, gdy Japończycy przeprowadzili atak 7 grudnia 1941.
II wojna światowa thumb|USS „Maryland” (BB-46) obok leżąca do góry dnem „Oklahoma” (BB-37) Marynarz Leslie Short, który pisał kartę świąteczną w pobliżu swojego stanowiska karabinu maszynowego był pierwszym, który użył broni do obrony okrętu i strącił jeden z dwóch samolotów torpedowych, które zaatakowały stojący burta w burtę pancernik „Oklahoma” (BB-37). Zasłonięty od torped przez sąsiedni okręt, „Maryland” rozpoczął prowadzenie ognia przeciwlotniczego ze swoich dział. Pomimo że dwie bomby trafiły go, okręt walczył, a po zakończeniu ataku wroga wysłał swoje oddziały strażaków na sąsiednie okręty.