Przez kolejne osiem lat występowała w Teatrze Syrena, zagrała w przedstawieniach: Co kto lubi Tadeusza Drozdy (1985) w roli Małolaty, Śmiech na linii (1986), W zielonozłotym Singapurze Jonaszy Kofty (1988) jako Dziewczyna liryczna, Seks i polityka II Ryszarda Marka Grońskiego (1988) i Obyś żył w ciekawych czasach Ryszarda Marka Grońskiego (1990). W teatrze poznała Ryszarda Poznakowskiego, który do słów Grażyny Orlińskiej skomponował jej pierwszą piosenkę „To nie jest pora na miłość” z 1987. Z piosenkami tego kompozytora wystąpiła na różnych festiwalach, w tym na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu.

Współpraca z Jarosławem Kukulskim W 1987 poznała kompozytora Jarosława Kukulskiego, z którym zawarła związek małżeński (zakończony rozwodem w 2003) i ma syna Piotra (ur. 1989). W 1988 zaistniała w świadomości słuchaczy dzięki kompozycjom Kukulskiego – „Nie masz prawa”, „Bohater roku” i „Słodka Lady”, która zwyciężyła w listopadowej telewizyjnej giełdzie piosenki. W plebiscycie czytelników „Panoramy” została uznana za najlepszy debiut roku 1988. Jej zdjęcia zostały opublikowane na okładkach magazynów: „Synkopa” (1988), „Ekran” (nr 12/1990-03-22) i „TIM” (1991).