thumb|380px
W ramach badań naukowych medycyny zachodniej podejmowano próby adaptacji hathajogi dla higieny fizycznej i jako ćwiczeń relaksacyjnych. Dotyczy to również autorów polskich. Niniejszy artykuł stanowi wybiórczy przegląd historyczno-geograficzny tego zagadnienia.
Indie W Indiach próby zastosowania pochodzącej z tego kraju hathajogi doczekały się opieki akademickiej i instytucjonalnej. W 1959 przy indyjskim Ministerstwie Zdrowia powstał Departament Indyjskich Systemów Medycznych i Jogi. Tego samego roku przy Uniwersytecie w Saugorze powołano Katedrę Jogi jako systemu psychopedagogicznego.
Do najważniejszych prac uczonych indyjskich traktujących o adaptacji jogi do zachodniej medycyny należą badania pracownika Instytutu w Lonavla S. L. Vinekara (1963) oraz Swamiego Kuvalayanandy i D. Vinekara (1971). Książka Kuvalayanandy S. L. Vinekara Joga – indyjski system leczniczy. Podstawowe zasady i metody ukazała się w 1971 z przypisami, słownikiem terminologicznym i przeglądem piśmiennictwa o jodze w opracowaniu Tadeusza Paska. Badania Kuvalayanandy i D. Vinekara realizowane były przy wsparciu Ministerstwa Zdrowia.