1982, XVI, 5,371) w Polsce ćwiczenia jogi i zen weszły do nauki, terapii i rekreacji (profilaktyka) jako ćwiczenia relaksowo-koncentrujące w rehabilitacji nazwane psychokinezyterapią.
Poprzez publikacje w tym zakresie, wykłady, i prezentacje na sympozjach polski, uproszczony model ćwiczeń relaksowo-koncentrujących został wysoko oceniony w Kanadzie, gdzie prowadzono podobnego rodzaju doświadczenia.
Prof. dr Andrzej Szyszko-Bohusz wyraził opinię, że ćwiczenia relaksacyjno-koncentracyjne są początkiem „drogi wiodącej do pełniejszej psychofizycznej niezależności”, widząc w nich możliwość sterowania autonomicznym układem nerwowym, a nawet „zrozumienia istoty i sensu życia”. Dalszym etapem tej drogi jest według niego medytacja.
Stan relaksu Niezależne badania w oświacie (1962-63), w ramach przedmiotu wychowanie fizyczne, prowadził także prof. dr A. Szyszko-Bohusz. Dalsze poszukiwania wprowadziły do teorii świadomości pojęcie „stanu nie podlegającego zmianom”.
Zabiegi relaksowe Zastosowaniem jogi jako zabiegów relaksacyjnych w medycynie pracy i rehabilitacji zajmował się prof. dr med. Stanisław Grochmal.