Wrócił do Polski, w listopadzie 1918 wspólnie z dwoma oficerami przejął stację radiową pozostawioną przez Niemców w cytadeli warszawskiej. W tworzącym się Wojsku Polskim organizował polskie wojska radiotelegraficzne. Jako specjalista pełnił funkcję szefa radiotelegrafii w Naczelnym Dowództwie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 21. lokatą w korpusie oficerów łączności. W 1923 roku był II zastępcą kierownika Centralnych Zakładów Wojsk Łączności w Warszawie, pozostając jednocześnie oficerem nadetatowym 1 Pułku Łączności w Zegrzu. Od następnego roku pełnił służbę w Pułku Radiotelegraficznym w Warszawie. W okresie od 1 listopada 1924 roku do 15 października 1925 roku był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego został przydzielony do Departamentu X Przemysłu Wojennego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1928 roku pełnił służbę w Biurze Ogólno-Organizacyjnym M.S.Wojsk.Rocznik oficerski z 1928 r. s. 615, 621. Z dniem 30 czerwca 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 9 z 27.04.1929 r. s. 140..