Nazwa Nazwa dębu łączy się z legendą przedstawioną w starych zapisach księgi parafialnej o tym, że car rosyjski Piotr I Wielki podczas podróży w 1697 r. do Holandii zatrzymał się w Toporowie (przedstawiając się jako Piotr Michajłow) i zjadł pod tym drzewem śniadanie.
Otoczenie Dąb Piotrowy rośnie w sąsiedztwie drugiego dębu (bez nazwy), którego wiek określany jest na około 400 lat. Drzewo także ma rangę pomnika przyrody. Z odległości kilku metrów obwody obu pomników wydają się podobne, jednak to tylko złudzenie, ponieważ młodszy dąb jest gęsto porośnięty bluszczem i w obwodzie ma „tylko” 6,20 m (w pierśnicy).
U podnóża znajduje się mały cmentarz z końca XIX wieku, z marmurowym krzyżem, na którym pochowani są członkowie rodziny Manteuffel, ich dzieci i bliscy znajomi. Tuż obok stoi zabytkowy kościół oraz kaplica, w podziemiach, której pochowani są dawni właściciele Toporowa.
Cały kompleks zabytków znajduje się na niewielkim wzgórzu, przez co wieża kościoła wraz z koronami dębów góruje nad miejscowością.
Przypisy
Bibliografia Rozporządzenie Wojewody Lubuskiego nr 29 z dnia 19 maja 2006 r.: „W sprawie ustanowienia pomników przyrody”. Księga parafialna, parafia rzymskokatolicka w Toporowie. Kronika Zamku Myśliwskiego w Toporowie, Dom Pomocy Społecznej w Toporowie.
Dąb Piotrowy Kategoria:Toporów Kategoria:Dęby pomnikowe i pamiątkowe