Dziedziniec dworu służył wielu malarzom jako motyw. II wojnę światową dwór przetrwał bez większych zniszczeń. Po 1945 roku dwór był własnością skarbu państwa i stopniowo popadał w ruinę. W 1960 roku został objęty ochroną konserwatorską. W 1993 już jako ruina przeszedł w ręce prywatne.
Wyjątkowy stop architektoniczny Nigdzie wcześniej nie stosowano tak bogatych ukształtowań obramowań okiennych czy też wyjątkowej loggi widokowej – było to spotykane tylko w pałacach.
Dwór obecnie Obecnie dwór to dobrze zachowana ruina. Budynki wybudowane były z nieobrobionego kamienia skalnego, a ich ściany mają do 1 m grubości. Wszystkie budynki stoją wokół rozległego dziedzińca folwarcznego. Z pięciu niegdyś dużych budowli do dzisiejszych czasów zachowały się trzy. Budynek dworu (od południa) i budynek gospodarczy (od północnego wschodu) są najlepiej zachowanymi obiektami, ich ściany sięgają 6–7 m wysokości. Trzeci (przyległy do budynku dworu), budynek gospodarczo-mieszkalny jest bardziej zniszczony, a jego ściany sięgają pierwszej kondygnacji.