Tymczasem obalony król Edward V i jego brat Ryszard zostali osadzeni w Tower. Ostatni raz widziano ich wczesną jesienią 1483. Powszechnie uważano, że zostali zamordowani przez swojego stryja Ryszarda III, jednak pojawiały się plotki, że młodszy z synów Ryszard uciekł za granicę. Oprócz Ryszarda III o zabójstwo króla i jego brata podejrzewano: Henry'ego Stafforda, księcia Buckingham (był niechętny Woodville'om; chłopcy byli siostrzeńcami jego żony Catherine), Małgorzatę Beaufort (matkę Henryka VII), biskupa Morton i męża Małgorzaty Beaufort, Thomasa Stanleya.

W 1485 na czele buntu przeciwko królowi stanął spokrewniony przez swoją matkę z Lancasterami Henryk Tudor. W 1485 roku doszło do bitwy pod Bosworth. Ryszard III zginął w tej bitwie (słynne: „Konia! Konia! Królestwo za konia!” u Szekspira), a Henryk Tudor został nowym władcą Anglii (jako Henryk VII).

7 listopada 1485 parlament podjął decyzję o usunięciu postanowień Titulus Regius. Miesiąc później członkowie parlamentu zwrócili się z prośbą do nowego króla, aby poślubił najstarszą córkę Edwarda IV i Elżbiety Woodville Elżbietę. Małżeństwo zostało zawarte 18 stycznia 1486.