Sulejman Szah (osm. سليمان شاه, Süleyman Şah) – legendarny XIII-wieczny wódz Oguzów i ojciec Ertogrula.
Postać Sulejmana Szaha pojawia się dopiero w XV-wiecznych kronikach, które zawierają opisy przybycia słynnych już wówczas Osmanów do Anatolii. Poza krótkimi wzmiankami w innych źródłach istnieją dwie rozbudowane wersje jego losów - jedną zawiera tzw. Anonimowa Kronika, zredagowana ok. roku 1475, lecz zawierająca materiał z tekstu sporządzonego ok. roku 1420; drugą kronika Aşikpaşazade (zm. po 1484), który korzystał z tekstu Anonimowej Kroniki oraz dzieła niejakiego Yakhşi Fakiha, które opierało się na tradycjach sięgających lat dwudziestych XIV wieku.
Anonimowa Kronika wywodzi Sulejmana Szaha od Noego, zaliczając do jego przodków także legendarnego protoplastę Oguzów, Oguz-chana, oraz Abu Muslima (zm. 755). Sulejman Szah miał być jednym z kolejnych należących do Oguzów władców miasta Mahan, które za jego czasów zostało zniszczone przez Czyngis-chana (1206–1227). W jakiś czas po tym wydarzeniu wraz ze swoim plemieniem powędrował on w rejon Erzincanu, skąd urządzał rajdy na rejon bizantyńskiej Amasyi.