Na lata dwudzieste XX wieku przypada okres zainteresowania się Bataille’a psychoanalizą. Gdy w 1920 roku rozpoczął pracę w paryskiej bibliotece zaczął czytać dzieła Fryderyka Nietzschego. W roku 1923 czytał prace Zygmunta Freuda i spotykał się regularnie z rosyjskim egzystencjalistą Lwem Szestowem (razem chcieli przetłumaczyć na francuski jego książkę Idee dobra u Tołstoja i Nietzschego). Szestow wywarł wówczas na niego duży wpływ. W 1934 roku poznał Pierre’a Klossowskiego, dzieląc z nim zainteresowania psychoanalizą i estetyką.
W 1935 roku razem z André Bretonem powołał do życia antyfaszystowską grupę Contre-Attaque.
Pragnąc badać przejawy sacrum w życiu społecznym, w 1939 roku razem z Michelem Leirisem, Rogerem Caillois i Jules’em Monnerotem powołał do życia bardzo wpływową grupę Collège de Sociologie. Wśród członków Collège de Sociologie znalazło się szereg autorów, którzy odeszli od surrealizmu. Grupa była ściśle związana ze stowarzyszeniem sekretnym Acéphale (z greckiego a-cephalus, dosłownie „bezgłowy”). Stowarzyszenie to skupiało zafascynowanych obrzędem ofiary z człowieka, publikowało periodyk o takiej samej nazwie co stowarzyszenie (Acéphale) – „czasopismo o inspiracjach nietzscheańskich”, które też starało się postulować to co Jacques Derrida nazywał „anty-suwerennością”.