W latach 1997–2001 rzeczoznawca Ministra Kultury w zakresie opieki nad zabytkami archeologicznymi. W 2004 powołany do Rady ds. Autostrad przy Ministrze Infrastruktury, rok później do zespołu ekspertów Międzyrządowej Komisji Polsko-Ukraińskiej ds. ochrony i zwrotu dóbr kultury.

Zawodowo związany z ochroną zabytków archeologicznych, zwłaszcza w ramach inwestycji liniowych: budowie autostrad, gazociągów. W związku z pełnionymi funkcjami współtworzył politykę państwa w zakresie przedmiotowej ochrony. Sprzeciwiając się jej osłabianiu podkreślał konieczność ochrony dziedzictwa archeologicznego m.in. przez wypracowanie i wdrożenie systemowych rozwiązań gwarantujących należyty standard prowadzenia ratowniczych badań wykopaliskowych (odkrycie, opracowanie, przechowywanie, udostępnianie zabytków archeologicznych).

W 2006 oskarżony przez poznańskiego biznesmena i archeologa Ryszarda Mazurowskiego o przyjmowanie korzyści majątkowych w zamian za zlecanie prac archeologicznych. Nie przyznał się do winy. Twierdził, że został fałszywie oskarżony, bo stanowił przeszkodę w biznesowych planach Mazurowskiego. W 2012 roku został prawomocnie skazany na karę 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę.