Lata 1918–1945 Przed 1939 r. Koniecpol wchodził w skład województwa łódzkiego (wyjątkiem był Chrząstów, dzisiejsza dzielnica Koniecpola, a ówcześnie osobna miejscowość, znajdujący się w województwie kieleckim). Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Koniecpol wszedł w skład powiatu radomszczańskiego w województwie łódzkim, a Chrząstów (ówcześnie osobna miejscowość, a obecnie dzielnica Koniecpola) w skład powiatu włoszczowskiego w województwie kieleckim. W okresie międzywojennym nie zaszły w mieście poważne zmiany. W czasie II wojny światowej Koniecpol znalazł się w obszarze działań operacyjnych Armii „Kraków” gen. bryg. Antoniego Szyllinga, a z drugiej strony Grupy Armii Południe gen. płk. Gerarda von Rundstedta. Wojna dotarła do Koniecpola 3 września w niedzielę. Po rozbiciu oddziałów 7 dywizji piechoty gen. bryg. Janusza Gąsiorowskiego, dowództwo niemieckie planowało uchwycić mosty na Białce w rejonie Lelowa i rozwinąć natarcie w kierunku Koniecpola. Po zajęciu 3 września Lelowa czołówka 3 dywizji lekkiej gen. mjr. Adolfa Kuntzena skierowała się na północ do Koniecpola i zajęła go bez walki.