Pierre Gaspard (ur. 27 marca 1834 w Saint-Christophe-en-Oisans, zm. 16 stycznia 1915 tamże) – francuski góral z Saint-Christophe-en-Oisans w Alpach Delfinackich, jeden z najwybitniejszych przewodników górskich okresu zdobywczego w Alpach francuskich, znany zwłaszcza z pierwszego wejścia na główny wierzchołek La Meije w grupie górskiej Écrins.
Ojciec Pierre’a nosił nazwisko Hugues, Gaspard było imieniem. Gaspard Hugues pochodził z małej wioski Saint-Georges d’Entraunes w dawnym departamencie Var w Prowansji. Był pasterzem, który na całe lato wyruszał z owcami w daleką drogę na alpejskie pastwiska w dolinie Vénéon w Delfinacie (transhumancja). We wrześniu 1832 r. poślubił mieszkankę wsi Saint-Christophe-en-Oisans i osiadł w tej wsi na stałe. Jego syn otrzymał nazwisko od imienia ojca na skutek zwykłej pomyłki przy wypisywaniu aktu urodzenia.
Pierre Gaspard objął po ojcu gospodarstwo, na które składało się kilka skrawków pola i stado owiec. W wolnych chwilach zajmował się z zamiłowaniem polowaniem na kozice. Poznał przy tym całe otoczenie górnej części doliny Vénéon od Olan i Les Bans na południu przez Ailefroide i Barre des Écrins na wschodzie po La Meije na północy. Posiadał zdolności wspinaczkowe oraz znajomość szczegółów topografii terenu, w tym konfiguracji lodowców.