Wszystkie sceny podpisane są po łacinie i w języku polskim (w miejscowej gwarze śląsko-małopolskiej), a otacza je dekoracja roślinna. Na pułapie widnieją barokowe apoteozy – w nawie św. Barbary, a w prezbiterium św. Trójcy. Na belce stropowej pod chórem znajduje się podpis malarza Mentila.
Ołtarz główny Barokowy ołtarz główny pochodzi z XVIII w. Znajdują się w nim, poza tryptykiem ołtarzowym (patrz niżej), obrazy przedstawiające św. Katarzynę, św. Wojciecha i św. Stanisława, pozłacane rokokowe tabernakulum z kościoła w Wilkowicach, a także dwie barokowe figury ewangelistów – św. Łukasza i św. Jana – które początkowo znajdowały się w bielskim kościele Zbawiciela.
Tryptyk ołtarzowy thumb|lewo|Ołtarz główny W ołtarzu głównym znajduje się kopia gotyckiego tryptyku ołtarzowego, tzw. „Tryptyku z Mikuszowic”.
Powstał ok. 1470 r. w pracowni malarza z kręgu tzw. „Mistrza Chórów” ze szkoły krakowskiej. Wyraźne jest jego podobieństwo do ołtarza w kaplicy św. Trójcy katedry wawelskiej.