Boeing rozpoczął konstrukcję ważącego 14,5 tony laboratorium badawczego w roku 1995 w Centrum Lotów Kosmicznych imienia George’a C. Marshalla w Huntsville w stanie Alabama. Moduł Destiny został dostarczony do Centrum Kennedy’ego na Florydzie w roku 1998. NASA rozpoczęła przygotowania do wyniesienia laboratorium w sierpniu roku 2000. Zostało ono umieszczone na orbicie 7 lutego 2001 na pokładzie promu kosmicznego Atlantis w ramach misji STS-98.
Struktura laboratorium Wnętrze laboratorium stanowią głównie szafy oraz stanowiska robocze. Osprzęt przechowywany jest w postaci modularnych szaf. Szafy podłączane są do instalacji (np. elektrycznej) za pomocą złącz, znajdujących się przy stanowiskach roboczych.
Złącza w kołnierzu, czyli przestrzeni między modułami Unity i Destiny, łączą rury i kable pomiędzy tymi modułami. Dodatkowo, zostaną zainstalowane dodatkowe kable uziemiające. Jedna strona uziemienia będzie podłączona do Aktywnego Wspólnego Mechanizmu Dokującego (Active Common Berthing Mechanism) modułu Unity, druga – do mechanizmu pasywnego (Passive Common Berthing Mechanism) modułu Destiny.