thumb|Grób Zbigniewa Kubikowskiego na Starych Powązkach w Warszawie Zbigniew Kubikowski, pseud. Jacek Joachim (ur. 1 listopada 1929 w Horodence, zm. 13 sierpnia 1984 w Warszawie) – polski prozaik i krytyk literacki, doktor polonistyki (Uniwersytet Wrocławski, 1963). Ojciec Tomasza.
Życiorys Jako krytyk literacki debiutował w 1950. W latach 1952–1956 pracował w wydawnictwie „Ossolineum”, w latach 1956–1958 był redaktorem tygodnika „Nowe Sygnały”, a od 1963 miesięcznika „Odra”, którego redaktorem naczelnym był w latach 1971–1976.
Od 1978 mieszkał w stolicy: był wykładowcą na Wydziale Wiedzy o Teatrze PWST w Warszawie i kierownikiem literackim Teatru Popularnego w Warszawie.
Wieloletni prezes oddziału wrocławskiego Związku Literatów Polskich, w latach 1980–1983 sekretarz generalny Zarządu Głównego ZLP. Członek PEN Clubu.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 169-2-21).
Twórczość Naukowa 1962 – Wrocław literacki 1965 – Bezpieczne małe mity
Literacka 1962 – Katastrofa 1967 – Chwila po przebudzeniu 1971 – Ostatnia lekcja 1971 – Wielki układ – zbiór nowel, w tym tytułowa 1979 – Pięć dialogów wielkopostnych