Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2000/2001, kiedy to w klasyfikacji generalnej zajęła trzecie miejsce, w klasyfikacji zjazdu była trzecia, a w klasyfikacji supergiganta wywalczyła Małą Kryształową Kulę. Ponadto w sezonie 1999/2000 także była trzecia w klasyfikacji generalnej.
Na mistrzostwach świata w St. Anton w 2001 roku wywalczyła złoty medal w supergigancie. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio Włoszkę Isolde Kostner i Niemkę Hilde Gerg. W 1992 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie jej najlepszy wynikiem było dziesiąte miejsce w kombinacji. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer była między innymi jedenasta w supergigancie. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zajmując siódme miejsce w zjeździe i szesnaste w supergigancie.
29 października 2001 roku podczas treningu reprezentacji w Pitztal w Austrii Cavagnoud uległa wypadkowi – przy prędkości 80 km/h zderzyła się z trenerem niemieckiej kadry Markusem Awanderem, który został ranny. Zawodniczka, w wyniku poważnych obrażeń mózgu, zmarła dwa dni później, tj. 31 października w uniwersyteckim szpitalu w InnsbruckuSkiing mourns Cavagnoud