Jeden z członków jego rodziny zapisał swoje imię na okładce manuskryptu. Pewne jest, że w 1650 roku w Weimarze filolog Job Ludolf, specjalista od języka etiopskiego, jako pierwszy rozpoczął studia nad manuskryptem. W 1677 roku książę saski Jan Jerzy II podarował manuskrypt cesarzowi Leopoldowi I. Cesarz złożył kodeks w ówczesnej Królewskiej Bibliotece, a obecnie Narodowej Bibliotece Austriackiej w Wiedniu, gdzie jest przechowywany do dzisiaj.
Kodeks Vindobonensis w trakcie swej wędrówki zmieniał swoją nazwę osiemnaście razy. Dziś najczęściej znany jest również pod nazwą Codex Mexicanus I, Kodeks Wiedeński, Codex Vindobonensis 795, Codex Constantinopolitanus, Codex C lub Codex Byzantinus.
Bibliografia G. Schmidt, F. Unterkircher: Die Wiener Biblia pauperum. Codex Vindobonensis 1198, Graz – Wien – Köln 1962 Graz 1974. Vol. 5 z. Ebbinghaus, Ernst A.: The Gotica of Codex Vindobonensis 795 (in: Germanic studies in honor of Otto Springer [ed.: Stephen J. Kaplowitt], Pittsburgh [K&S Enterprises] 1978, pp. 93-102) Ebbinghaus, Ernst A.: Gotica XIX, GL 23:1 (1983) 48-50 [pp.