Wiechlina roczna została po raz pierwszy stwierdzona w Antarktyce w 1953 roku na wyspie Deception. To stanowisko zostało zniszczone przez wybuch wulkanu, ale od tego czasu rozpowszechniła się na inne antarktyczne wyspy i północny Półwysep Antarktyczny, rosnąc wśród miejscowej roślinności. Prawdopodobnie była zawlekana przez człowieka do Antarktyki wielokrotnie. W sezonie 1984/85 odkryto ją w metalowej kratownicy przy głównym budynku polskiej stacji im. Henryka Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego. Uważa się, że może stanowić poważne zagrożenie dla bioróżnorodności Antarktyki.
Systematyka i zmienność Gatunek o dużej zmienności, występuje w wielu odmianach. W Polsce występują: Poa annua L. var. aquatica Ascherson – o długich, delikatnych i miękkich pędach i luźnych wiechach. Rośnie na bagnach i nad brzegami wód. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Prunello-Plantaginetum. Poa annua L. var. reptans Hausskn. – o pędach rozgałęzionych, pokładających się i zakorzeniających się w węzłach. Rośnie na wilgotnych piaskach. Bylina. Formy jednoroczna i co najmniej dwuletnia (o zakorzeniających się węzłach) prawdopodobnie nie są odrębnymi odmianami, a ich pojawianie się ma związek z warunkami klimatycznymi.