Pierwszym Polakiem na szczycie Jungfrau był ok. 1862 r. Władysław KoziebrodzkiJan Staszel: Chronologiczny wykaz ważniejszych polskich osiągnięć w górach Europy. III. Alpy, w: „Na szczytach gór Europy” („W skałach i lodach świata” t. I), red. Kazimierz Saysse-Tobiczyk, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1959, s. 373-377.
Obecnie Jungfrau można zdobyć ze schronisk: Mönchsjochhütte (3657 m), Rottalhütte (2755 m) oraz Silberhornhütte (2663 m).
W literaturze Na szczycie Jungfrau odgrywa się druga scena I aktu poematu George’a Byrona pt. „Manfred” z 1817 r. Górę tę opisuje m.in. Zygmunt Krasiński w liście do ojca z dnia 5 września 1830 r., podając jednak błędnie, iż znana jest z tego ...że nikt jeszcze dziewiczych jej śniegów nie dotknął stopą. Cztery lata później, w sierpniu 1834 roku, w trakcie długiej alpejskiej wycieczki w towarzystwie Juliusza Grużewskiego, Marii Wodzińskiej i jej rodziny, u stóp góry zawitał Juliusz Słowacki. Góra Jungfrau, śniegiem pokryta, stoi jak olbrzym biały... – pisał później (21-23 sierpnia 1834) w liście do swojej matki, Salomei Bécu. W czasie wycieczki do Włoch i Szwajcarii w 1895 r. górę, której Granitów srebrny zrąb w przewiewnych fioletach (...) Pnie się w niebieską głąb po mgieł sinawych grzbietach podziwiał Jan Kasprowicz. Poświęcił jej później wiersz pt.