Uczestniczył w walkach w kampanii wrześniowej 1939, 22 września trafił do niewoli niemieckiej. Dla współwięźniów z obozu jenieckiego prowadził zajęcia z botaniki leśnej, biologii lasu i hodowli lasu. Po wojnie kontynuował pracę w Toruniu. We wrześniu 1949 powrócił na Uniwersytet Poznański w charakterze adiunkta w Katedrze Botaniki Leśnej. Od września 1950 był zastępcą profesora na Wydziale Rolno-Leśnym i kierownikiem katedry. Brał udział w pracach organizacyjnych Ogrodu Dendrologicznego na Sołaczu. Działał w poznańskim oddziale Polskiego Towarzystwa Biologicznego.
Ogłosił łącznie 16 prac z botaniki leśnej oraz 23 artykuły z faunistyki i łowiectwa (m.in. Rozmieszczenie brekini w Polsce Zachodniej, 1928; Buk w Poznańskiem na wschodnim pograniczu swego rozmieszczenia, 1933). Redagował pisma łowieckie – w latach 1947–1949 "Pomorski Biuletyn Łowiecki", w 1948 jednodniówkę „Łowiectwo na Pomorzu”.
Bibliografia Słownik biologów polskich (pod redakcją Stanisława Feliksiaka), Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987