W 1996 został wybrany do grona 50 najlepszych zawodników w historii NBA. Jest także jedynym zawodnikiem, który otrzymał nagrodę MVP Finałów jako członek drużyny pokonanej (1969 – Lakers przegrali 3-4 z Bostonem).
W sezonie 1965/66 ustanowił rekord rozgrywek zasadniczych NBA, trafiając 840 celnych rzutów wolnych.
Podczas rozgrywek 1965/1966, 1969/1970, 1970/1971 i 1971/1972 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP fazy zasadniczej.
Po zakończeniu kariery zawodniczej nadal był związany z Lakers. W latach 1976–1979 pełnił funkcję głównego szkoleniowca, w następnych latach znajdował się w sztabie szkoleniowo-menedżerskim. W 1982 został generalnym menedżerem, a w 1994 prezesem ds. koszykówki. Jest uznawany za głównego konstruktora mistrzowskich drużyn Lakers z lat 80. (z Magiciem Johnsonem oraz Kareemem Abdul-Jabbarem) i przełomu tysiącleci (z Shaquillem O’Nealem i Kobe Bryantem). Funkcję przestał pełnić w 2000.
30 kwietnia 2002 został prezesem ds. koszykarskich (President of Basketball Operations) w Memphis Grizzlies. W oparciu o Pau Gasola zbudował w Memphis silną drużynę. To on podjął decyzję o zatrudnieniu pierwszego Polaka w NBA – Cezarego Trybańskiego.