Ukraińska Partia Narodowo-Demokratyczna (; Ukrajinśka Nacionalno-Demokratyczna Partija – UNDP) – prawicowa partia ukraińska działająca w Galicji w Austro-Węgrzech, powstała 26 grudnia 1899.
Historia Powstała z połączenia prawego skrzydła Rusko-Ukraińskiej Partii Radykalnej (Wołodymyr Ochrymowycz, Jewhen Łewycki, Wiaczesław Budzynowski, Iwan Franko) z narodowcami galicyjskimi (Julian Romanczuk, Kost Łewycki, Mychajło Hruszewski, Jewhen Ołesnycki, Teofil Okunewski).
Partią kierował Komitet Ludowy, w którego skład wchodzili Hruszewski, K. Łewycki, Ochrymowycz, Damian Sawczak i Franko.
Partia na pierwszym kongresie w dniu 5 stycznia 1900 przyjęła program jedności narodowej i niepodległości. Szybko zdobyła czołowe miejsce w ukraińskim politycznym życiu Galicji. Szybko wypchnęła Ukraińską Partię Radykalną z pozycji stałej opozycji, zwalczała partie rusofilskie.
W wyborach z 1907 roku partia objęła 17 z 27 miejsc, jakie przypadły Ukraińcom, w Reichsracie Przedlitawii (austriackim parlamencie).
Przewodniczącymi partii byli Julian Romanczuk (1899–1907) i Kost Łewycki, sekretarzami partii – K. Łewycki (1899-1907), Wołodymyr Baczynski (1907–1913) i Stepan Baran.