W 1958 opracowała fińską Kalevalę w wersji dla dzieci.
Odznaczana za twórczość literacką i pracę na rzecz edukacji dzieci. Była także Kawalerem Orderu Uśmiechu. Bywa nazywana jedną z czterech „dam literatury dla dzieci” (obok Ewy Szelburg-Zarembiny, Marii Kownackiej i Hanny Januszewskiej).
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 19-2-7).
Twórczość 1923: W spalonym dworze. Opowiadanie z 1920 1924: Kichuś majstra Lepigliny 1925: W Wojtusiowej izbie 1929: Kopciuszek 1933: Jaś i Kasia 1933: Wesoła gromada 1937: Legendy 1937: Maciuś Skowronek 1938: Baśń o siedmiu krukach 1939: Kozucha Kłamczucha 1946: O dwunastu z Zapiecka 1947: Borówka 1947: Pleciugowe nowinki 1947: Boża ścieżka królowej Kingi 1950: O babulce 1952: Smyku smyku na patyku (wiersze) 1952: Za górami...