Początkowo Żydzi nosili kolorowe chałaty, ale od momentu ich prześladowań w czasie powstania Chmielnickiego (1648–1657), potopu szwedzkiego (1655–1660) i rzezi humańskiej (1768) zaczęły przeważać czarne. W XIX wieku noszono tylko i wyłącznie czarne chałaty, jako wyraz ascetyzmu i żałoby po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej przez Rzymian w 70 roku naszej ery. Natomiast dla ortodoksyjnych Żydów i chasydów noszony przez nich chałat stał się symbolem wierności tradycji.
Chałaciarz Istniejące w publicystyce wyrażenie „chałaciarz” oznaczające biednego i zacofanego Żyda sugeruje, że chałat był wyznacznikiem ubóstwa. Jednak większość Żydów posiadała chałaty noszone codziennie oraz takie, które zakładali na przykład w święta lub wychodząc do synagogi. Dodatkowo zdarzało się że niektóre chałaty szyto na przykład z atłasu lub jedwabiu. Powszechność noszenia chałatu przez polskich Żydów wiązała się z przesłanką do odchodzenia od widocznych oznak zamożności, jaka powstała w kulturze żydowskiej od drugiej połowy XVII wieku.
Przypisy
Kategoria:Ubrania męskie Kategoria:Elementy ubioru żydowskiego