Irina Sołomowna Lewitina, ros. Ирина Соломоновна Левитина (ur. 8 czerwca 1954 w Leningradzie) – amerykańska szachistka i brydżystka rosyjskiego pochodzenia.
Kariera szachowa W latach 70. i 80. należała do ścisłej światowej czołówki. W roku 1976 otrzymała tytuł arcymistrzyni. Po raz pierwszy w eliminacjach mistrzostw świata wystąpiła w roku 1973, zajmując w turnieju międzystrefowym na Minorce II-V miejsce. W rozegranej rok później w Kisłowodzku dogrywce zajęła II miejsce i awansowała do meczów pretendentek. W I rundzie pokonała Walentynę Kozłowską, ale w drugiej (finałowej) przegrała w Moskwie w roku 1975 z Naną Aleksandriją 8-9 i nie awansowała do meczu o tytuł mistrzyni świata. W kolejnym cyklu eliminacyjnym spotkała się w I rundzie z Ałłą Kusznir, której uległa (Dortmund, 1977) 3-6. W roku 1982 zajęła II miejsce w turnieju międzystrefowym w Tbilisi i uzyskała awans do kolejnego etapu walki o tytuł mistrzyni świata, w którym osiągnęła największy życiowy sukces. Najpierw pokonała w roku 1983 we Lwowie Nonę Gaprindaszwili (6-4), następnie w Dubnej - Nanę Aleksandriję (7½-6½), a w finałowym meczu pretendentek, rozegranym w roku 1984 w Soczi - Lidię Siemionową (7-5). W tym samym roku spotkała się w Wołgogradzie z Mają Cziburdanidze, ale spotkanie przegrała 5-8 i zdobyła tytuł wicemistrzyni świata.