185px|thumb|Grób Sydora Hołubowycza na Cmentarzu Łyczakowskim Sydir Hołubowycz, ukr. Сидір (ІзидорУрядовий акт. „Diło”. 254 (9.814), s. 1, 7 listopada 1918. ) Голубович, pol. Izydor Hołubowicz (ur. 6 marca 1873 w Tłusteńkiem, zm. 12 stycznia 1938 we Lwowie) – ukraiński adwokat i polityk, poseł austriackiego parlamentu od 1911 oraz Sejmu Galicyjskiego od 1913, premier Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej (grudzień 1918–1919).
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1904 mieszkał w Tarnopolu, przewodniczył miejscowemu „Sokołowi” i „Proswicie”, uczestniczył w wydawaniu „Podilskiego Słowa” i „Podilskiego Hołosu”.
Od początku I wojny światowej mieszkał w Wiedniu. Od maja 1915 był członkiem Głównej Rady Ukraińskiej. W 1915 powrócił do Lwowa, zostając prezesem ukraińskiego banku, jak również przewodnicząc ukraińskiej reprezentacji parlamentarnej w latach 1916–1918.
9 listopada 1918 został państwowym sekretarzem sądownictwa w rządzie ZURL, był jednym z autorów tymczasowej konstytucji państwa oraz systemu prawnego. W połowie grudnia 1918, kiedy rząd ZURL przebywał w Tarnopolu, został jego premierem.