Zdarzenie to, zinterpretowane jako bunt, stało się pretekstem do zerwania porozumienia przez bolszewików.
Interwencja Korpusu w wojnie domowej (V–XII 1918) thumb|250px|Czechosłowaccy żołnierze we Władywostoku 21 maja 1918 Lew Trocki wydał rozkaz o rozbrojeniu Korpusu, znajdującego się w trakcie ewakuacji wzdłuż całej trasy kolei transsyberyjskiej. Trocki żądał wstrzymania wszystkich ruchów Legionu w kierunku wschodnim, żołnierze po rozbrojeniu mieli wstąpić do Armii Czerwonej lub zostać wcieleni do bolszewickich „batalionów pracy”, czyli stać się przymusową siłą roboczą w Rosji bolszewickiej, a nieposłuszni – zastrzeleni. Bolszewickie oddziały zaatakowały następnie pozycje czeskie w kilku miastach. 22 maja Czechosłowacy odrzucili żądanie Trockiego i pomiędzy 25 maja a 8 czerwca 1918 opanowali większość węzłów kolejowych na trasie magistrali transsyberyjskiej, odcinając połączenie Moskwy z Syberią i Dalekim Wschodem25 maja – węzły kolejowe: Mariińsk i Nowonikołajewsk (ob. Nowosybirsk), 27 maja Czelabińsk, 28 maja Penzę, 4 czerwca Omsk, a 8 czerwca Samarę, którą odbili z rąk probolszewickich strzelców łotewskich (P. Richard Pipes Rewolucja rosyjska, Warszawa 1994, PWN , s. 495–496 i n.). Do początku czerwca opanowano też Syzrań, Orenburg, Ufę, Kastul i Krasnojarsk (D. Bullock, op.cit., s.21)..